Grafiğin kullanıldığı yerler
Grafikler okuru belirli bir bilgi parçasına yöneltir. Bir kavramı daha açık ya da yalnızca daha ilginç kılmak için metnin yanında da dururlar. Bu iki iş arasındaki fark bir gazete bayiinde görülür. Time, Wired ve Newsweek gibi dergiler bol grafik malzeme taşır, çünkü resimler okur çeker. Akademik dergilerin çoğu taşımaz. Bir dergi, içine zor girilmeyi kaldırabilir. İçine zor girilen bir magazin eline alınmaz.
Bilgisayarda grafikler, grafiksel bir arayüzün veriyi sunma biçimidir: salt metin yerine simgeler ve resimler. Multimedyanın beş temel öğesinden biri sayılırlar. Bir şeyin satılık olduğunu duyurmanın başlıca yolları arasında da yer alırlar. Bu son kullanım, diğerlerini yutmaya yatkındır. Bir ürünü açıklamak için yapılmış diyagram ile onu satmak için yapılmış diyagram aynı dosya olabilir.
İş, reklam, siyaset
Grafikler, finansal çizelgeler ve tablolar yapmak için iş hayatında ve iktisatta yaygın biçimde kullanılır. İş grafikleri terimi 1970'lerin sonunda kullanıma girdi. Kişisel bilgisayarlar o sırada sayıları tablo düzeninde bırakmak yerine grafik ve çizelge çizebilir hale gelmişti. Böyle bir çizelge, bir sayı sütununun gömeceği zaman içindeki değişimi gösterdiğinde yerini hak eder. Tabloyu yalnızca daha yüksek sesli bir renkle tekrarlıyorsa yerini harcar.
Reklam, grafiğin en kârlı kullanımlarından biridir. Sanatçılar çoğu zaman reklam işi yapar. Ya da işi üretirken bir satış ihtimalini akılda tutar, çünkü o ihtimal neyin yapılacağını değiştirir. "Bir resim" ile "müşterisi olan bir resim" arasında temiz bir duvar yoktur. Müşteriyi kabul eden bir resim ile müşterisi yokmuş gibi yapan bir resim arasında duvar vardır.
Grafiği açıkça siyasi amaçlarla kullanmak yüzyıllardır sürer ve dünyanın her yerinde hâlâ yoğundur: karikatürler, duvar yazıları, afiş sanatı, bayraklar. Kuzey İrlanda duvar resimleri bir örnektir. Evlerin üçgen duvarlarına boyanmış tartışmalardır. Daha sonraki ve çok daha geniş görülen bir örnek, Shepard Fairey'nin 2008 tarihli Barack Obama afişidir, "Hope" görüntüsü. Önce web'de yayımlandı, kısa sürede Amerika Birleşik Devletleri'nin sokaklarına yayıldı. Yolun kendisi önemlidir. Siyasi bir grafiğin bir duvarda son bulması için artık kâğıtta başlaması gerekmez.
Okul ve hareketli açıklama
Ders kitapları, özellikle coğrafya, fen ve matematikte, bir kuramı ya da insan anatomisi gibi bir yapıyı göstermek için grafiğe yaslanır. Diyagramlar fotoğrafları etiketlemek için de kullanılır. Böylece bir şeyin resmi ile parçalarının adları birbirine bağlı kalır. Bir ansiklopedi, bir kavramı resimlemek ve ele alınan konuya örnek vermek için grafik kullanır. Oxford Illustrated Dictionary, bir maddeyi daha ilginç ve izlemesi daha kolay kılmak için grafik ve teknik illüstrasyon kullanır. Görülebilen bir tanım, yalnızca ayrıştırılabilen bir tanımdan başka bir araçtır.
Öğrenen resmi yorumlayamadıkça bunların hiçbiri işlemez. Bu yeti, okuryazarlığın resimli kuzeni diye anılan graphicacy'nin bir yönüdür. Okurun okuyamadığı bir çizelge öğretim aracı değildir. İddiası olan bir süstür.
Eğitsel animasyon, aynı işin büyüyen bir parçasıdır. Konu zamanla değişirken hareketli grafiğin durağan olana göre açık bir üstünlüğü vardır: bir çevrim, bir işlem, hareket halindeki bir makine. Üstünlük gerçektir. Ölçüyü kaçırmak da kolaydır. Konudaki bir değişime denk düşmeyen hareket, konuyu değil hareketi öğretir.
Film, eğitim ve web
Bilgisayar grafiği, yeni uzun metraj filmlerin çoğunda kullanılır, özellikle bütçesi büyük olanlarda. Ona ağır yaslanan filmler arasında Lord of the Rings üçlemesi, Harry Potter filmleri, Spider-Man ve War of the Worlds vardır. Perdedeki resim hâlâ bir oyuncunun fotoğrafı olabilir. Oyuncunun çevresindeki şeyin büyük kısmı hiçbir zaman bir merceğin önünde durmamıştır. Film, grafiğin artık başlıca müşterilerinden biridir.
Okulların, yüksekokulların ve üniversitelerin çoğu grafik tasarımı ve sanatı bir biçimde öğretir. Programlar, zanaat ile müşterinin iş tarifine düşünülmüş bir cevap arasındaki dengeyi başka başka kurar. Kimisi geleneksel zanaati başa koyar: çizim, baskıresim, tipografi. Kimisi sayısal zanaati başa koyar. Kimisi zanaati geriye alır ve zamanı, öğrencinin bir soruna nasıl karşılık verdiğine ayırır. Bu programların hangisinde olursa olsun öğretim elemanları ve öğrenciler kendilerine genellikle grafik tasarımcı demeyi sürdürür. Müfredat tartışması ayrı bir meslek çıkarmaz. Ayrı ilk işler çıkarır.
Alışılmış öğretim modeli Almanya'daki Bauhaus'a ve Rusya'daki Vkhutemas'a kadar gider. Öğrenciler geniş bir zanaat becerisi yelpazesiyle karşılaşır. Yelpaze bugün çizimden hareket yakalamaya kadar uzanır. Sınıfın dışındaki görsel kültüre dikkat etmeleri istenir. Birkaç özel ad bu tarihte yerini alır, çünkü iş hâlâ insanların elinin altındadır. Aldus Manutius ilk italik yazı tipini tasarladı. Masaüstü yayıncılığın hâlâ olağan bir parçasıdır. William Caslon, on sekizinci yüzyılın ortasında, sonraki canlandırmaların dönüp dolaşıp geri geldiği bir yazı tipi ailesi tasarladı. Caslon Old Face ve Big Caslon bunların arasındadır. Paul Rand, kamusal sokağın parçası haline gelen kurumsal işaretler tasarladı. IBM, NeXT ve UPS için olanlar da bunların içindedir. April Greiman, yeni sayısal araçları bir kestirme diye değil, bir tasarım malzemesi diye ele alan afiş işleriyle tanınır.
Web sayfasındaki resimler
1990'larda internet bağlantıları hızlanınca görüntü gösterebilen tarayıcılar çıktı. İlki Mosaic'ti. Siteler küçük grafikler için GIF biçimini kullanıyordu: bannerlar, reklamlar, gezinme düğmeleri. Tarayıcılar artık GIF'in yanında JPEG, PNG ve giderek SVG de gösterir. SVG ve bir ölçüde VML, her boyutta net kalan bir vektör grafiğinin gösterilebilmesini sağladı. Eklentiler tarayıcıyı daha ileri taşıdı; SWF ve X3D gibi biçimlerde hareketli, etkileşimli ve üç boyutlu grafiklere.
Araçlar olağan araçlardır. Adobe Photoshop, GIMP ve Corel Paint Shop Pro, tam anlamıyla grafik paketleridir. Windows kullanıcılarının elinde Paint de vardır. Pek çok kişi Paint'i özellik bakımından zayıf bulur. Bu haklı bir bulgudur ve meselenin biraz da kıyısındadır. Paint bir çizim paketidir, grafik paketi değil. Bir iz bırakır. Bir resmi bir düzine ayrı kullanıma hazırlama işini görmez.
Bu araçların çevresinde, işi koyacak yerler kuruldu. Forum imzaları, bir iletinin peşinden gelen küçük resimler, başlı başına ufak bir zanaat oldu: fotoğraf müdahaleleri, iri süs grafikleri, okur adı okumadan kimin konuştuğunu tanısın diye yapılmış işaretler. Oyun stüdyoları topluluklar büyüttü. Başka siteler, hayranların bir profile koyması için grafik sağlamak üzere türedi. Bir imzayla alay etmek kolaydır. Bu aynı zamanda bir hatırlatmadır. Grafik çoğu zaman toplumsal bir işi olan çok küçük bir resimdir, bir afiş ya da bir film karesi değil. SVG, bu küçük ve keskin işin büyük kısmının şimdi durduğu yerdir. Geometri olarak çizilmiş bir işaret, bir düğme boyutunda da bir başlık boyutunda da gösterilmeye dayanır.